Borstvoeding, Moederschap, Persoonlijk

Ben ik nog mezelf? Over borstvoeding en burgerlijkheid

28 september 2015

IMG_7474Rond mijn 28e verjaardag, bijna vier jaar geleden, zag ik iemand borstvoeding geven in een openbare ruimte. Ik weet niet eens meer precies waar, alleen dat ik er ook was en er aanstoot aan gaf. Niet heel erg hoor, maar ik vond het raar dat iemand dat buitenshuis zou doen, zo met je borst open en bloot. Ik stond er verder niet bij stil, er schoot enkel nog een gedachte door mijn hoofd dat dit écht nooit aan mij besteed zou zijn. Sowieso kinderen, nee, niets voor mij…

Nu is het september 2015, ik ben bijna 32. Mijn baby wordt bijna 1 en daarmee geef ik dus bijna een jaar borstvoeding. Ik doe dat óók buitenshuis in openbare ruimtes “zo met mijn borst open en bloot”. Ik denk dat ik in mijn hele leven geen ingrijpende verandering ben ondergaan dan de afgelopen periode. Tuurlijk ontwikkel je jezelf en verander je, maar zo anders dat ik nu ben ten opzichte van voor mijn zwangerschap, dat is bijna ongekend.

Ik denk nog heel vaak terug aan de momenten waarop ik nog kind- en kinderwensloos door het leven ging. Hoe ik toen dacht over mensen met kinderen en situaties als borstvoeding in het openbaar. Ik was naïef, stond er niet voor open, zou er nooit een opmerking tegen ouders over gemaakt hebben dat zeker niet, zou nooit iemand moedwillig beledigen dat al helemaal niet, maar ik had ook niet echt begrip. Gelukkig heb ik zelf nu nog nooit een rotopmerking gehad als ik mijn kind de borst geef waar anderen bij zijn, maar ik veroordeel mensen die er “anders” over denken ook niet. Gewoonweg omdat ze niet beter weten. Ik ben er zo enorm achter gekomen dat jouw wereld niet direct iemand anders’ wereld is. De dingen die jouw drijfveer zijn, daar hebben anderen soms nog niet eens een seconde bij stilgestaan. Ik ben heel blij dat ik mijn zo nuchtere, naïeve, oude ik er af en toe “bij kan pakken”. Dat ik mezelf dus best een beetje boel kan inleven in de mensen zonder kinderen en de mensen die zelfs geen kinderen willen. Dat ze soms zeggen “geef je nou nog steeds borstvoeding?” of “prima hoor borstvoeding, maar ik hoef het niet te zien”. Ik vind het niet leuk maar ik begrijp ze enigszins. Ik was zelf precies zo, onwetend, ongeïnteresseerd in het onderwerp. Daarom blijf ik erover vertellen tegen eenieder die het horen wil. Hoe goed het is, hoe fijn het is. Waarom ik het “nog steeds” geef en dat hopelijk voorlopig ook nog wel blijf doen. Maar ook dat het je geen slechtere ouder maakt als je er, om wat voor reden dan ook, voor kiest (of moet kiezen) om flesvoeding te gaan geven.

IMG_4693Ik was altijd al behoorlijk bezig met hoe anderen mij zouden zien. Ik had een plaatje in mijn hoofd en hoopte dat “men” mij ook wel ongeveer zo zag. Leuke spontane, eerlijke meid waar je mee kunt lachen en waar je graag vrienden mee zou willen zijn, bier mee wil drinken, festivals bezoeken en dansen tot de zon opkomt. Super egoïstisch natuurlijk, maar dat hoopte ik toch. Toen ik zwanger werd, werd ik ineens in een heel andere rol gedrukt. Alles wat met baby’s en kinderen te maken had, hield ik altijd zo ver mogelijk uit mijn buurt omdat er burgerlijkheid aan kleefde volgens mijn brein. En burgerlijkheid was truttig en suf en dat hoorde niet bij mij. Maar helaas, het bleek bij mij te horen als een jas die ik al járen in de kast had hangen, nooit aantrok maar toch niet weg kon gooien. “Misschien kwam hij ooit van pas…” De jas had ik ooit in een moment van verstandsverbijstering gekocht of gevonden, nooit mee over straat gelopen maar thuis voor de spiegel al zo vaak aangehad. Hij stond me niet, maar hij zat zo lekker. Dat is precies hoe het blijkt te zijn met mama zijn en alles dat daarbij komt kijken. Metaforisch gezien hartstikke leuk allemaal, maar hoe zagen mensen mij nu? Ik heb nog wel eens een paar minuten getwijfeld met open en bloot spreken over borstvoeding en het uiteindelijk ook doen onder vrienden/bekenden/familie en in het openbaar. Getwijfeld over of mensen mij zouden gaan zien als geitenwollensokkenvrouwtje. Een burgerlijke trut. Maar dat was echt maar heel kort. Belangen van een ander, een baby, waren en zijn belangrijker dan belangen van mijzelf. Dat is nu wel wat anders hoor, ik sta echt niet (meer) volledig in dienst van mijn kind. Maar ik ben toch blij dat ik in het begin even alles opzij heb gezet voor haar en dit “gewoon” ben gaan doen. Ondanks dat het mentaal voor een hoop opschudding zorgde.

IMG_5796Nu denk ik dat ik toch behoorlijk bij mezelf gebleven ben. Ik kan natuurlijk niet voor anderen spreken maar ik denk dat mijn persoonlijkheid zich niet heeft laten veranderen of onderdrukken door een paar poepluiers, een blote borst in het openbaar en wat minder tot geen alcohol in mijn leven. Ik ben nog steeds Suus, met een awesome miniversie van mezelf. Eigenlijk is de wereld voor iedereen gewoon stukken leuker geworden sinds Roos er aan is toegevoegd.

JOE! GROETJES!

 

 

 

You Might Also Like

32 Comments

  • Reply Judith 28 september 2015 at 12:38

    Wat mooi Suus! Ik kan me er helemaal in herkennen ?

    • Reply babyisthenewblack 28 september 2015 at 12:45

      Lief Juud! Tof dat je reageert en wat fijn te horen dat het herkenbaar is. Thanks XXX

      • Reply Maggie 8 augustus 2016 at 16:34

        If you’re reading this, you’re all set, panrder!

  • Reply Bregje 28 september 2015 at 12:38

    Je eerlijkheid siert je lieve Suus! Ik vind het nog steeds zo bijzonder hoe je het moederschap waarvan je dacht dat het niks voor jou waa, zo ontzettend omarmt! X

    • Reply babyisthenewblack 28 september 2015 at 12:46

      Ik krijg dan hier weer tranen bij. Die emotionele incontinentie die alleen maar erger wordt na bevallen, omarm ik niet hoor 😉 haha.
      Dank voor je reactie Breg, vind ik super lief!

  • Reply iooon 28 september 2015 at 13:56

    Heel mooi geschreven Suus. En je bent toch die persoon die je wilde zijn, al wil ik geen bier met je drinken. Ik lust geen bier namelijk. Maar je bent gewoon een heel leuk mens.

    • Reply iooon 28 september 2015 at 13:57

      Oh en die ogen van Roos!!! Zwijmel

    • Reply babyisthenewblack 28 september 2015 at 14:14

      Super fijn te horen Ioon! Dat is geheel wederzijds. XX

      • Reply Alexandra 9 augustus 2016 at 01:44

        Hey, you used to write woldnrfue, but the last few posts have been kinda boring?I miss your great writings. Past few posts are just a bit out of track! come on!

    • Reply Roxanna 7 augustus 2016 at 13:59

      Lot of smarts in that pognits!

    • Reply Chassidy 9 augustus 2016 at 00:45

      Todos os dias me indigno com as noticias vindas a lume!"Sócrates impõe forte austeridade, mas renova contractos no seu gabinete!"Andam a gozar com os &qpuh;troltas",aoelido, muito bem dado, aos Portugueses, pelo blogger "Notícias d´Aldeia" que acompanho regularmente e que também é excepcional pela verdade nua e crua!Abaixo os sócrates, os alegres, os cavacos, os barrosos, etc, etc, etc!…A minha vontade bem sei qual era!…Zé de Aveiro

  • Reply Fleur 28 september 2015 at 14:03

    Aan de ene kant enorm herkenbaar en waar voor mij, aan de andere kant… Ik heb dus heel veel met borstvoeding, maar echt helemaal niks met foto’s ervan. Als ik op Instagram om me heen kijk, lijkt het een soort wedstrijd om te laten zien ‘hoe lang je al geeft’ of ‘hoeveel tiet je durft te showen’ (voel je niet aangesproken! Echt niet doen!) en dat stoort me. Ik vind borstvoeding net als eten en drinken, iets natuurlijks en niet iets om mee te pronken of provoceren. Snap je een beetje mijn gevoel? Ook nu weer tijdens intakes van kraamhulpen etc. word ik een beetje benauwd van de borstvoedingsmaffia. Ik hoop net als bij Lode op een fijne tijd vol met moedermelk, maar je weet het nooit. En gelukkig zeg je dat ook in je eerlijke, oprechte en fijne verhaal! Dus ik neem jou niks kwalijk, maar het lucht wel even op hahaha!

    • Reply babyisthenewblack 28 september 2015 at 14:26

      Lieve Fleur, ik begrijp heel goed wat je bedoelt en herken mezelf daar ook deels wel in. Ik vind het “maffia” gebeuren ook heel naar en wil daar heel ver bij uit de buurt blijven. Iedere moeder moet doen waar zij zich het best bij voelt en daarom geef ik ook aan dat ik de discussie altijd zo naar vind. Elke moeder wil het beste voor haar kind, althans daar ga ik wel vanuit. Het pronken en/of provoceren met foto’s vind ik ook niet nodig maar zo zie ik ze eigenlijk niet altijd. Soms is het overdreven en slaat het de plank mis, maar meestal zie ik vooral heel erg mooie foto’s van een mooi moment tussen moeder en kind. Eigenlijk net zo mooi als een moeder die haar baby in haar armen heeft en er liefdevol naar kijkt. Ik zie dus geen verschil in het feit of er nu wel of geen borst op staat. Voor mij is het zo normaal, dat dat soort foto’s ook best kunnen. Wat betreft mijn eigen foto (de laatste) heb ik heel lang getwijfeld om deze het wereld wijde web op te gooien. Ik ben niet zo van de exposure van mezelf op die manier maar toch vond ik hem zo prachtig en het hoort bij me. dus toch gedaan. Bedankt voor je comment, doet mij erg goed en vind ik dus erg fijn te lezen. Lieve groetjes en een zoen! X

      • Reply Fleur 28 september 2015 at 14:33

        Nee gelukkig zijn de meeste foto’s ook echt heel mooi en subtiel en uit liefde! Maar je kent de voorbeelden ook wel.. Met van die enorme kinderen die zelf de tiet pakken en dan van die hashtags erbij alsof er applaus verdiend is (oei, ik geef m’n hormonen de schuld van deze frustratie, dat mag nu nog!). En een per ongelukke blote borst op een foto is práchtig, een melkdronken baby op een borst met aders: ik verlang ernaar, echt. Maar ik merkte dat ik me steeds meer ging ergeren aan het andere type en voelde ineens de behoefte om het te delen. En met wie beter dan met jou?! Liefs en een dikke kus. Ook eentje van het jongetje met de mooiste ogen aan het meisje met prachtexemplaren van hetzelfde kaliber! Xxx

        • Reply Fleur 28 september 2015 at 14:37

          Oja en nog een kleine PS: heb hetzelfde met blote zwangere buiken. Kan heel mooi en heel intiem, kan ook heel misplaatst en té privé. Beetje om mijn eventuele angst voor blote tieten uit te gummen, want dat is het niet!

        • Reply babyisthenewblack 28 september 2015 at 14:51

          Bedankt voor het delen met mij, vind ik super veel waard want ik snap je heel erg goed. Ook wat betreft de blote buiken liggen we erg op één lijn hoor. Dus waar jij heel fijn de hormonen de schuld kunt geven, moet ik maar bekennen dat ik misschien niet een heel gezellig mens ben wat betreft dit soort onderwerpen. Houd mij vaak in, maar soms laat ik het ook gewoon heerlijk even gaan. Zoenen voor jou, Lode en buikbaby van ons. <3

    • Reply Carine 28 september 2015 at 14:33

      Deze blog sluit daarbij aan:
      http://www.me-to-we.nl/hoe-een-supermodel-de-borstvoedingsmaffia-van-repliek-diende/

      • Reply babyisthenewblack 28 september 2015 at 14:47

        Helemaal mee eens. Belachelijk dat iedereen maar een mening over elkaar heeft. Zoals ik al zei: elke moeder wil het beste voor haar kind. Althans, daar ga ik graag vanuit! Thanks voor je reactie 🙂

        • Reply Snowy 8 augustus 2016 at 23:36

          These pieces really set a standard in the intsudry.

      • Reply babyisthenewblack 29 september 2015 at 10:33

        Oh thanks voor de link. Belachelijk zeg. Lijkt mij zo naar als je hele leven zo onder een vergrootglas ligt.

        • Reply Winter 8 augustus 2016 at 19:00

          December 7, 2008 At felis. Sunpssdiese ligula. Aliquam nisl arcu, vehicula vitae, hendrerit ut, sodales eu, augue. Sed tristique pretium risus. Ut luctus, dui quis luctus, quam nulla ultricies lorem, eu ornare nulla metus at leo. Praesent rhoncus sapien sit amet mauris. Aenean commodo erat eu eros. Morbi tristique, risus sed consequat bibendum

  • Reply Saskia 28 september 2015 at 14:15

    Oooh die laatste paar zinnen, tranen trekkers hoor. Mooi geschreven.

  • Reply Anouk 28 september 2015 at 14:23

    welkom bij de selecte club van hardcore borstvoeders die niet van de maffia zijn. Ik ben absoluut fan van borstvoeding maar ik geloof niet dat fundamentalistisch tegen mensen staan gillen dat AL HET ANDERE SLECHT IS!! op welke manier dan ook helpt met het normaliseren van borstvoeding. Net naar mijn idee als mutsjes in de vorm van tepels niet helpen om buitenshuis voeden normaler te maken…

  • Reply Andrea 28 september 2015 at 15:59

    Mooi om te lezen! Borstvoeding is bij mij helaas niet gelukt. Na anderhalve week alles uit de kast gehaald te hebben ben ik op aanraden van de lactatiekundige gestopt. Mijn meisje doet het prima op flesvoeding en toch blijf ik me verdedigen (niet door jouw blog hoor!). Stom eigenlijk…

    • Reply babyisthenewblack 28 september 2015 at 16:45

      Lieve Andrea, zo naar dat je het gevoel hebt je te moeten verdedigen. Lief jouw reactie en ik vind het rot voor je dat de borstvoeding niet goed gelukt is. Maar je doet het hartstikke goed hoor! Zoals je tussen de regels van mijn blog wellicht ook wel wat doorleest, moet ik mezelf ook regelmatig verdedigen. Voornamelijk over waarom ik het nog steeds geef. Dus ik denk dat er niet zoveel verschil tussen ons is. We willen allebei het beste voor ons kind en doen daar ons uiterste best voor. Meer kunnen we niet doen. Liefs!

  • Reply marianne MAMA 29 september 2015 at 08:31

    Lieve Suzanne
    Ik als jou moeder heb ook een week geworsteld met het “gaan geven van borstvoeding “destijds maar ook mij is het niet gelukt en heb je zelf grootgebracht met de fles
    Je bent er een mooie grote meid van geworden maar het heeft me nu al een jaar ontroerd hoe de kleine Roos al die tijd bij jou lag te drinken en hoe rustig ze hier van wordt .
    Mooi hoor en weer een super mooi geschreven stuk.

    • Reply babyisthenewblack 29 september 2015 at 10:36

      Lieve mama, dank je wel voor jouw reactie! Heel heel heel lief! Ik word er helemaal warm van vanbinnen! XXXXX

      • Reply Margot 9 oktober 2015 at 16:56

        En ik moet hier van huilen! <3

        • Reply Anitra 8 augustus 2016 at 16:32

          A really good answer, full of ratianolity!

      • Reply Kailey 8 augustus 2016 at 18:33

        Are you a student? she def needs a much bigger co0#8k&23c; she looks bored, but hes having fun. hope she gets fucked in the ass… all fat girls should get fucked in the ass.

  • Reply Nicole @ Everyday-Life.nl 29 september 2015 at 22:54

    Heel herkenbaar! Door zo’n kleine verandert alles. Ik had vroeger echt een ENORME hekel aan kinderen. Tot mijn nicht een zoontje kreeg opeens mijn eierstokken alle kanten opvlogen. Inmiddels hebben mijn man en ik zelf een prachtig jongetje. Soms vraag ik me af of ik erg ben veranderd sinds ik moeder ben… Aan de ene kant enorm, maar aan de andere kant toch ook weer helemaal niet denk ik. Ik hoop dat ik gewoon mezelf nog ben met een leuke extra 😉
    Over dat borstvoeding. Sja, dat was echt zo niet mijn ding. Heb het desondanks 3 maanden volgehouden, maar vond het verschrikkelijk. Heb het ook niet in het openbaar gedaan. Ik stoor me wel aan die foto’s op Instagram. Ik denk dan altijd: ja meid, je geeft borstvoeding. We get it. Zo interessant is het nou ook weer niet. Waarom al die blote tieten met baby’s eraan in beeld? Bedoel niet jou persoonlijk, in het algemeen. Het is nogal een hype de laatste tijd geloof ik.
    Ik volg jouw blog inmiddels alweer een tijdje. Sinds je bij Hanneke van Fitte Vrouwen een keer stond over dat je ongepland zwanger was. Zwanger zijn en een kind krijgen vind ik sowieso al een enorme impact hebben op je leven. Ik kan me er slechts een voorstelling van maken hoe dat is als het ook nog eens ongepland was. Ik vind dat je het echt super doet. Ga zo door met je kleine meisje en met je blogs en hilarische tweets!!

  • Reply Margot 9 oktober 2015 at 16:54

    Hoi Suus, wat schrijf je toch ontzettend leuk en wat een herkenbaar stuk is dit. Deels, want ik heb me er in het eerste jaar als moeder wel iets langer dan een paar minuten druk om gemaakt ‘wat anderen ervan zouden vinden’. Over voeden in het openbaar, maar zeker ook toen ik mijn zelf gestelde ‘borstvoedingsgrens’ bereikte van 1 jaar en toen eigenlijk nog niet wilde stoppen. Want voor wie zou ik dan stoppen? Voor die ene goede vriendin die zei: je stopt toch wel als ie een jaar is, hè? (auw) Of voor de mensen aan wie ik verteld had te gaan stoppen? En toen kreeg ik ineens de geest (en meer zelfvertrouwen) en dacht ik: dit is wat voor ons werkt en hier voel ik mij prettig bij. Wat anderen denken of doen is prima, maar ik doe het zo. Ik denk dat ik wat langer nodig heb gehad dan jij om me in mijn nieuwe rol als moeder te voegen. 🙂

    Nou, een heel verhaal, jee. Maar goed.

    Heel mooi hoe jij dit avontuur beleeft, en wat een prachtig gezin hebben jullie. Gefeliciteerd alvast met Roosje’s verjaardag en met jullie mijlpaal. Ik wens jullie een hele mooie dag toe, het is een bijzondere dag, zo’n 1e verjaardag. Hieperdepiep en #meerhoera’s!

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge