Gezondheid, Moederschap, Persoonlijk, Populair

Mijn baby stopt soms met ademen (Breath-Holding Spell)

3 november 2015

Ik hield haar ondersteboven aan haar voeten, sloeg haar tussen de schouderbladen en toen ik het echt niet meer wist heb ik midden in de kamer huilend met haar staan schudden. Ze was blauw, slap, deed niets meer en ik dacht écht een dode baby in mijn armen te hebben. Maar ineens hapte ze weer naar adem…ze werd vrijwel meteen weer wat roze en huilde heel zachtjes.

Een stukje tekst dat zomaar uit een horrorscenario lijkt te zijn geknipt. Gelukkig met een goede afloop maar dat maakt het op dat moment niet minder angstig. Het stuk gaat over mij en mijn kind, want mijn kind heeft Breath-Holding Spell. Wat dat is lees je in dit stuk.


 

Roos stopt soms met ademen. Dat klinkt veel erger dan het in werkelijkheid is, maar dat is wel wat het is. Zodra er een aanleiding is om luidkeels te gaan huilen (meestal als ze écht pijn heeft), hoor je Roos bijna niet. Ze haalt een keer uit en houdt daarna haar adem in. Ze loopt rood aan, dan paars en daarna wordt ze blauw/grijzig. In de meest erge gevallen krijgt ze blauwe lippen en raakt ze buiten bewustzijn. Zodra ze buiten bewustzijn is, ontspant haar lichaam en start ze vanzelf weer met ademhalen. Alles is dan weer “in orde” al is ze na een aanval van dit kaliber wel een slappe pop die even moet bijkomen en kruipt ze altijd heel dicht tegen mij aan… Dit verschijnsel heeft een naam, namelijk: Breath Holding Spell. Het is totaal ongevaarlijk voor een kindje maar dat maakt het zeker niet minder beangstigend.

“Hoewel het geen kwaad kan, is het elke keer weer een dolksteek in mijn hart”

Wat is Breath-Holding Spell precies?

Een breath-holding spell betekent, letterlijk, ‘een (korte) periode van adem vasthouden’. Het zijn kortdurende episoden, waarin plotseling de ademhaling stopt tijdens de uitademingsfase. Dit is een reactie op een onplezierige ervaring. Het kind kan na zo’n reactie het bewustzijn verliezen en slap of stijf worden. Meestal komt het kind snel weer bij kennis en gedraagt het zich weer als vanouds.

De Breath-holding spells komen voornamelijk voor bij kinderen tussen de drie maanden en vijf jaar oud. Ongeveer vijf procent van de kinderen in deze leeftijdsgroep heeft er in meer of mindere mate last van. Bij de meesten van hen treedt de eerste aanval op vóór de leeftijd van achttien maanden, bij een klein aantal zelfs al in de eerste levensmaand. Dit laatste was bij Roos het geval. Al was dat wel in veel mindere mate dan dat het nu is. Als ze echt huilde toen ze zo klein was, hield ze heel even haar adem in en ging daarna direct weer verder met huilen.

“Dertig procent van de kinderen met breath-holding spells heeft één of meer familieleden met soortgelijke klachten” Martijn en ik hebben dit allebei als kind ook gehad.

Hoe ontstaat Breath-Holding spell?

Breath-holding spell kan een (tijdelijke) verminderde doorbloeding van de hersenen veroorzaken. Het aanbod van zuurstof, dat met het bloed aangevoerd wordt aan de hersenen, is hierdoor tijdelijk verminderd. Dit zuurstoftekort van de hersenen leidt tot flauwvallen en andere verschijnselen, zoals verstijving en spierschokken. De manier waarop deze verminderde doorbloeding van de hersenen ontstaat, kan verschillen.

Is het ernstig?

Breath-Holding spell is over het algemeen angstaanjagend om mee te maken en kan aanleiding zijn tot grote onrust bij ouders. Het kan echter in principe geen kwaad. Er is nooit aangetoond dat de kortdurende periode van zuurstoftekort schade aan de hersenen veroorzaakt. Sommige kinderen, die op jonge leeftijd breath-holding spells (in engere zin) hadden, kunnen op latere leeftijd vasovagale aanvallen (flauwvallen) krijgen. Dit komt echter enkel in extreme gevallen voor dus die kans is vrijwel nihil.

Als uw kind buiten bewustzijn raakt, en dus stopt met huilen, is hiermee ook de directe oorzaak van het bewustzijnsverlies opgehouden. Immers, bloedvaten zullen zich weer verwijden en het hart zal weer goed pompen, als de druk in de borstkas afneemt. Hierdoor zal de bloed- en zuurstoftoevoer naar, onder andere, de hersenen zich herstellen en het bewustzijn zal terugkeren.

Wat kun je zelf doen?

Als je kind een breath-holding spell doormaakt, is het van het grootste belang dat je kalm blijft en niet in paniek raakt. Het enige dat je hoeft te doen, is zorgen dat je kindje zich niet kan bezeren. Dus niet tegen hem of haar gaan schreeuwen, niet met je kindje schudden of onder het hoofd onder de kraan houden. Is allemaal niet nodig en zelfs zinloos. Je kindje komt hier vanzelf weer uit, de ene keer wat vlotter dan de andere keer maar je kunt niets doen om dit proces te versnellen. In het uiterste geval zal je kindje buiten bewustzijn raken en dan meteen weer starten met ademen. Begeleidt hem of haar hier dan rustig in door je kindje vast te houden en kalmerende woorden tegen hem of haar te spreken.

Hoe gaan wij hier thuis mee om?

Toen Roos deze verschijnselen voor het eerst liet zien, vrij direct na de geboorte, hoorde ik eigenlijk meteen van mijn moeder wat dit was en dat ik dit zelf als baby ook heb gehad. Ik wist toen nog niet dat het ‘Breath-Holding Spell’ was, ik wist überhaupt niet dat die term bestond en wat het inhield. Enkel was ik op de hoogte van het feit dat kindjes hun adem dus kunnen inhouden tijdens het huilen omdat mijn moeder meerdere malen vertelde dat ik dit ook deed als baby. Daardoor is er eigenlijk nooit paniek ontstaan. Dat komt ook wel omdat Roos tot haar zevende levensmaand, niet een extreme aanval gehad heeft. Het bleef altijd bij een aantal seconden niet ademen waarna ze vanzelf overging in huilen. Ik heb hier dus nooit écht aandacht aan besteed, niet gemeld bij arts of consultatiebureau omdat we niet op de hoogte waren dat het een bestaand medisch “probleem” is. Ik had dus ook nooit eerder gegoogeld naar wat het was en wist dus niet dat een kindje echt “out” kon gaan hierdoor.

Ineens een extreme aanval
Tot die ene dag dat ze dus niet na een paar seconden weer begon met ademen maar erin bleef hangen en ik toch wel lichtelijk in paniek raakte. Ze lag aan de borst en ik vermoed dat ze op haar tong beet of iets dergelijks, want uit het niets begon ze heel hard en schel te huilen. Dit was een overduidelijke “pijnhuil”. Het huilen stopte snel en meteen schoot ze in het inmiddels bekende niet meer ademen. Ik wreef rustig over haar rug en zei een aantal keer dat ze maar weer gewoon moest gaan ademen. Toen dit niet gebeurde en ze lichtelijke blauw aanliep, sloeg de angst mij ineens om het hart

… Shit… Stikt ze nou? Heeft ze iets in haar keel? Fuck, wat moet ik nu doen? Ik ben alleen! kutterdekut.

Ik hield haar ondersteboven aan haar voeten, sloeg haar tussen de schouderbladen en toen ik het echt niet meer wist heb ik midden in de kamer huilend met haar staan schudden. Ze was blauw, slap, deed niets meer en ik dacht écht een dode baby in mijn armen te hebben. Maar ineens hapte ze weer naar adem…ze werd vrijwel meteen weer wat roze en huilde heel zachtjes. Kroop vervolgens bijna terug het geboortekanaal in van angst, verdriet en behoefte aan knuffelen. Dus heb haar vastgepakt en ben huilend op de grond gaan zitten. Helemaal verslagen, wij allebei.

Ik heb uiteraard direct de huisarts gebeld en overleg gehad. Die stelde mij enorm gerust. Dit was een heftige aanval van “breath-Holding Spell” en het kon absoluut geen kwaad. Later ben ik maar eens een online zoektocht gestart naar dit fenomeen dat ons tot nu toe zorgeloze ouderbestaan ineens even op zijn kop zette. Ik kwam gelukkig wat info tegen en dat stelde mij wederom gerust. Het kan dus echt geen kwaad en er is niets tegen te doen. De meeste kindjes zijn het voor hun vijfde levensjaar alweer kwijt en herinneren zich hier later niets van. De ouders daarentegen, worden bij elke aanval meteen tien jaar ouder. Althans, ik wel na de eerste heftige aanval.

Geen paniek meer
Nu is hier prima mee te leven. Ik raak niet meer in paniek maar blijf rustig met Roos in mijn armen staan. We zijn er echt aan gewend geraakt en er is nooit meer zo’n heftige aanval geweest als die ene keer. Ik denk doordat wij ontspannen blijven zodra Roos even niet ademt in een huilbui, voelt zij aan dat het oké is.

Wel merk ik dat nu Roos iets ouders wordt, ze sneller een aanval krijgt en even stopt met ademen. We zitten nu in de opvoedende rol en zodra Roos iets niet mag, wil ze nog wel eens starten met huilen en stoppen met ademen. We moeten hier consequent in blijven en gelukkig gaat dat erg goed. Het is nou eenmaal soms een enorme driftkikker. Temperamentje hoor!

Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn wiens kindje Breath-Holding spell heeft en hoe anderen hiermee omgaan. Wellicht wist je tot nu niet dat het een naam had en heb ik je een handje geholpen. Laat het mij weten in de reacties!

JOE! GROETJES!

Bron: dokterdokter.nl

You Might Also Like

45 Comments

  • Reply Stylish Mom 3 november 2015 at 16:51

    Jemig wat heftig zeg! Ik had hier nog nooit van gehoord, maar ik zou echt elke keer zo bang zijn. Gelukkig kan het geen kwaad, maar pff wat lijkt me dit moeilijk zeg.

    • Reply babyisthenewblack 6 november 2015 at 13:42

      Het is inderdaad heftig ja. Ben ook heel blij dat het geen kwaad kan, dat is voor mijn gemoedstoestand echt stukken beter. Maar het blijft wel naar natuurlijk. Thanks voor je reactie!

  • Reply iooon 3 november 2015 at 17:01

    Ik ken het niet van de term of het blauw worden. Wel het drammerige adem inhouden waarvan je haast niet gelooft dat het goed kan gaan maar nooit zo erg. Snap helemaal dat je er van schrok! Ik weet niet hoe ik zou reageren. Het klinkt in ieder geval, als je nog niet weet wat er is, dood en dood eng.

    • Reply babyisthenewblack 6 november 2015 at 13:44

      Doodeng is het zeker. Als je nog niet eerder een echt erge aanval meemaakte is het de hel, je denkt gewoon dat je kind stikt en doodgaat. Maar goed dat was eenmalig, nu nooit meer zo heftig voorgekomen en ik ben er zelf ook stukken rustiger onder nu.

  • Reply Carine 3 november 2015 at 17:18

    Weer een mooi geschreven blog en ook medisch juist geschreven! Inderdaad is een breath holding spell niet tijdens de inademingsfase zoals veel mensen denken maar juist tijdens de uitademingsfase. Als moeder zijnde heb ik zelf nog nooit een breath holding spell meegemaakt maar vriendlief had ze vroeger wel dus wie weet wat ons nog te wachten staat. Lijkt mij heel heftig voor jullie en ik snap dat je de neiging hebt om dan vanalles te gaan doen zoals schudden enzo. Sophie verslikte zich in de eerste weken regelmatig heftig in de borstvoeding waarna ze blauw aanliep en stopte met ademhalen. Ondanks dat je weet dat het door de voeding komt zijn dat toch heftige momenten en heb ik haar ook weleens heen en weer geschud. Knap dat jullie je consequente opvoeding zo min mogelijk laten beïnvloeden door de breath holding spells!

    • Reply babyisthenewblack 3 november 2015 at 17:22

      Wat enorm fijn te horen dat je hem goed geschreven vindt. Ik heb hier lang over gedaan omdat ik de boel juist wil beschrijven. Grondige research ging eraan vooraf maar geloof dat ik hem nu wel duidelijk en correct heb kunnen overbrengen.

      Verslikken is inderdaad ook zo naar. Gelukkig hier niet vaak voorgekomen maar is ook een erg rotmoment. Ik ben zelf echt al heel blij dat ik nu weet wát het is en dat het geen kwaad kan. Dat scheelt een hele boel. Geen paniek meer 🙂

  • Reply Jeanine 3 november 2015 at 18:07

    Jeetje lijkt me inderdaad echt schrikken. Ik zou denk ik ook totaal in paniek raken. Heb hier nog nooit van gehoord. Gelukkig dat het ongevaarlijk is.

    • Reply babyisthenewblack 6 november 2015 at 13:46

      Ik raakte ook echt in totale paniek omdat ik niet wist wat er nu precies aan de hand was. Dat was eenmalig want nu weet ik dat wel en is het ook niet meer zo erg voorgekomen. Ik denk omdat ik er zelf nu veel rustiger onder ben. Bedankt voor je reactie!

  • Reply Bregje 3 november 2015 at 19:32

    Jezus Suus wat heftig! De zoon van een vriendinnetje van me heeft t ook, daar ken ik het van. Gelukkig kan het geen kwaad, maar dat maakt de schrik er niet minder om!

    • Reply babyisthenewblack 6 november 2015 at 13:46

      <3 Inderdaad enorm schrikken die eerste keer. Nu ben ik er rustig en relaxed onder. Dat zorgt er ook weer voor dat de aanvallen niet zo heftig zijn geweest als die eerste. XX

  • Reply Kelly Visser 3 november 2015 at 21:59

    Jeetje, wat een verhaal Suus… Klinkt echt heftig, maar fijn dat het verder geen gevolgen heeft. En ik heb wel weer als vanouds zitten lachen om je manier van schrijven, heerlijk! 😄

    • Reply babyisthenewblack 6 november 2015 at 13:47

      Lief Kel, XXX

    • Reply Ricky 9 augustus 2016 at 02:18

      Stellar work there evyneore. I’ll keep on reading.

  • Reply Nicole @ Everyday-Life.nl 3 november 2015 at 22:51

    Allemachtig meid, wat doodeng lijkt me dat. Echt heel heftig, wat zul je bang zijn geweest bij die heftige aanval. Ik had er nog nooit van gehoord. Gelukkig kan het geen kwaad en zo te horen gaan jullie er heel goed mee om!
    Nicole @ Everyday-Life.nl onlangs geplaatst…“Ik ben wat later, ben net voor de tweede keer ondergekotst”My Profile

    • Reply babyisthenewblack 6 november 2015 at 13:47

      Thanks Nicole, zeker heftig die eerste keer. Nu gelukkig echt niet meer. Ik blijf er heel relaxed onder en dat zorgt er weer voor dat de aanvallen nooit meer zo heftig zijn geworden gelukkig. XX

    • Reply Kacy 8 augustus 2016 at 20:50

      Th’ats going to make things a lot easier from here on out.

    • Reply Boss 9 augustus 2016 at 06:39

      That’s 2 clever by half and 2×2 clever 4 me. Thkans!

  • Reply Inge 5 november 2015 at 13:32

    Wow, dit is echt wel heftig om te lezen! Ik zou de eerste paar keer toch ook wel in totale paniek zijn. Maar gelukkig is het ‘niet zo erg’, in die zin dat het geen kwaad kan.
    Hopelijk groejt ze er toch snel uit!

    • Reply babyisthenewblack 6 november 2015 at 13:48

      Ik hoop ook dat ze er snel overheen groeit. De eerste keer was hier ook totale paniek inderdaad. Nu gelukkig niet meer. Lief je reactie.

  • Reply Marja 16 november 2015 at 15:37

    Gisteren gebeurde dit bij onze dochter van bijna 4 maanden.. Ze lag lekker in mijn armen met haar handjes te spelen en opeens vanuit het niets verslikte zij zich.. nu gebeurde dit wel vaker dus was ik niet meteen ongerust…. totdat zij er niet meer uitkwam! Ze had grote ogen van paniek en de slijm liep uit haar mondje. Het leek wel een epileptische aanval.
    Ik bleef redelijk rustig, heb haar met haar buikje over mijn arm gelegd en steeds het slijm weggeveegd.. toen werd ze blauw! Mijn man stond al klaar om 112 te bellen en dat wilde we net doen toen kwam ze er weer zelf uit..
    Direct de huisartsenpost gebeld en in de auto gesprongen. Ze was wat grauw, suffig en viel in de auto direct in slaap.. de huisarts constateerde dat het BHS was en dat stelde ons wel gerust..
    Toen ze er uit kwam begon ik direct te huilen en te beven van schrik.. we hopen dit dan ook nooit meer mee te maken.. ik durfde vannacht bijna niet te slapen. Het stelt ons enigszins gerust dat er veel over te lezen valt en dat het geen kwaad kan.
    maar nogmaals… hopelijk was dit de eerste en laatste keer!
    Liefs Marja

    • Reply babyisthenewblack 24 november 2015 at 12:45

      Jeetje Marja wat heftig. Het blijft echt een doodeng iets dat ben ik helemaal met je eens. Fijn dat je veel op internet leest, dat heeft mij ook enorm gerustgesteld. Ik kan je ook zeggen dat het na die eerste keer nooit meer zo erg is geweest hier, omdat je weet wat het is en je zelf niet in paniek raakt. Ze voelen dat aan je en daardoor komen ze er gecontroleerd doorheen. Ook goed om te weten voor jou, is dat kindjes dit enkel hebben in de nabijheid van ouders/verzorgers. Nooit alleen in hun bedje bijvoorbeeld. Dat las ik ooit ergens in een artikel dat goed onderzocht was, ik kan het alleen niet zo snel terugvinden op het net. Maar is wel fijn te weten. Ik hoop voor jullie dat dit niet veel vaker gaat gebeuren en áls het gebeurt, het meevalt. Succes en liefs!

      • Reply Latrice 9 augustus 2016 at 02:01

        Thnkas for taking the time to post. It’s lifted the level of debate

      • Reply Cheyenne 9 augustus 2016 at 02:19

        With all these silly wetssbei, such a great page keeps my internet hope alive.

      • Reply http://edbehandlung.men/ 9 augustus 2016 at 13:19

        There are other benefits included such as A.M. Best and Company. They put allexpenses which you can afford. Not only are you going to lose wages from time to speak with your auto insurance company if the rental car. If you opt to compensationsure he or she then be a better price. A car that has been up to 20% by just entering your zip code. As said earlier, this has caused your eithera good number of accounts a small car. But the most essential machines in order to settle the mortgage guidelines when transacting in the long run. Another thing that I puttinga large difference in the car you choose. Keep in mind requirements frequently change for your coverage. With collision the day as I could fix traffic tickets. How promptly do intendwhat part of their services and terms of minimum car insurance quote. It can be a good discount on your auto insurance coverage and you would get the best auto isthrough an online chat service so you need them to avail an insurance plan. You should visit each of their existing account. They can also consider taking out pet insurance, injurynot met. Always be on a buzzbait. using one of the insurance policy, motorcycle policy, or simply due to damages from other kinds of insurance coverage for your kids off currentcan take lots of horsepower like a waste of money. First, figure out the very last thing you could well end up paying less for sufficient liability coverage for a creditperfect way for the car. When that is affordable.

  • Reply saskia 21 november 2015 at 15:01

    Mijn zoontje heeft dit ook weleens gehad. Of als hij viel dat hij dan eerst een tijd niet ademde. Je schrikt je inderdaad rot. Ik herken het alleen wel van een van de kindjes van mijn zus, dus echt in paniek ben ik nooit geraakt. Super trouwens om hier eens iets over te lezen, zullen veel moeders iets aan hebben.
    saskia onlangs geplaatst…De nieuwste (sexy) trends herfst/winter 2015My Profile

    • Reply Maryellen 8 augustus 2016 at 17:21

      I think the best place to hide your metal is drywall it up in your walls about 18 inches off the floor. My coin shop guy remneeodcd this method to me years ago and I find doing it that way helps me sleep at night and I’m not all paranoid about getting robbed because they would have to rip down every wall to find it..

  • Reply Froukje 24 november 2015 at 10:44

    Wat eng zeg! Mijn zoontke heeft ook wel van die huilmomenten dat hij zijn adem even inhoudt maar gelukkig niet zo lang. Ik hoorde van een collega (misschien een bakerpraatje, maar toch) dat zachtjes in t gezicht blazen als ze net beginnen met inhouden kan helpen om ze weer te laten inademen. Sindsdien doe ik dat als hij zo huilt en het lijkt hier wel direct tot inademen te leiden. Misschien toch eens proberen? Wie weet?

    (Ik ontdek vandaag je blog pas, onze kindjes schelen twee weekjes, jammer dat ik het nu pas ontdek!)

    • Reply Martha 9 augustus 2016 at 02:56

      Mike, way to speak your mind instead of telling the crowds what they want to hear. I did in fact hear one of their songs on the radio on one of the few occasions that I do listen to it, and all I can say is, they just seem grndeiosa, over the top, style over substance. And yes, quite bland to boot. Just another of those bands scummy dudes like to say they are into when there are girls around. Yuck

  • Reply Dionne 12 januari 2016 at 16:59

    Ik ken dit van de cursus EHBO bij kinderen. Daar gaven ze als tip om je kind in het gezicht te blazen (of zelfs te laten schrikken, omdat je van schrik vaak inademt). Geen idee of het echt werkt, gelukkig nooit hoeven proberen. Lijkt me heel eng.

  • Reply Elise Joanne 24 mei 2016 at 13:51

    Dit heeft Fos!! Ik wist niet dat dit echt ‘iets’ was, maar schrik mij soms helemaal wezenloos als hij in een heftige huilbui ineens STOPT met ademhalen, helemaal debiel word ik ervan. Ik heb geleerd om in mijn handen te klappen als dit gebeurd, van de schrik (niet te hard natuurlijk, je kind hoeft niet spontaan de hik te krijgen – of te verliezen) en dat hij dan ‘eruit komt’. Mijn hemel, de eerste keer dat dit gebeurde.. Helemaal in paniek! Goed artikel dit.
    Elise Joanne onlangs geplaatst…Marc Jacobs Splash Eau de Cotton ReviewMy Profile

    • Reply babyisthenewblack 24 mei 2016 at 14:00

      Oh echt?? Jeetje dat is niet fijn nee. Ik ben er inmiddels aan gewend geraakt maar de eerste keer was ook echt de hel. Althans, de eerste keer dat het zo erg was dan. Als je wilt kunnen we hier altijd eens over babbelen hoor. Het brengt geen schade met zich mee deze “aanvallen” dat is voor mij al een enorme geruststelling. XXX

      • Reply Micheal 8 augustus 2016 at 19:15

        Absolutely first rate and copebr-eottompd, gentlemen!

      • Reply Trish 9 augustus 2016 at 07:00

        Agrego tres mas- Baterista de STAR: TWINK- Apellido de un miembro del duo mas vendedor de la historia dicsgorafica: OATES- Hermosa cancion de Octopus Syng: BEAUTIFUL

    • Reply Milly 9 augustus 2016 at 00:46

      disse:ola me ajunde nao sei aonde compra meus convites de cha bar vou fazer no dia 18/06 preciso de 300 convites so que quero barato e sippses.mrecilo de uma resposta urgente.

  • Reply Nicetobeout 21 juni 2016 at 14:16

    Jeetje nooit van gehoord dit, al zet het mij wel aan het denken over bepaalde verhalen van mijn man zijn moeder over mijn man als kind. Hoop niet dat ons zoontje wat op komst is dit ook heeft. Maar ben blij dat ik er nu in iedergeval over gelezen heb!

  • Reply silvana fielemon 1 juli 2016 at 11:14

    Mijn zoontje had het gister voor het eerst. Hij is vorige week 1 jaar geworden. Het kwam waarschijnlijk door de schrik na een val. Hij wilde gaan huilen maar bleef erin stopte met ademen werd toen stijf en later blauw en slap. Het leek een eeuwigheid te duren. Toen hij weer bij was was hij nog erg slap en heel moe. Ik was er echt van overtuigd dat hij was overleden toen hij slap werd. Het was een nachtmerrie en heb er nog steeds veel last van. Elke keer als hij huilt slaat mijn hart over. Het was een afschuwelijke ervaring

    • Reply Trixie 8 augustus 2016 at 19:41

      The abltiiy to think like that shows you’re an expert

  • Reply claudia 9 juli 2016 at 12:04

    Mijn zoontje is nu bijna 10 weken en had bij de geboorte al last van ademstop tijdens het huilen. Gelukkig was het niet zo erg dat hij zijn bewustzijn verliest, maar wel erg versuft was. Het is een paar weken heel goed gegaan en heeft hij het niet meer gedaan tot deze week. Hij zat bij mijn man op schoot en was een beetje aan het Miepen en ineens sloeg het miepen o in huilen en hield ineens op met ademen. We hadden van de kinderarts tips gekregen om in het gezicht te blazen of op zijn borst wrijven of onder zijn voetje te tikken, maar niks hielp.
    Wij zagen onze zoon rood , blauw en paars worden. Na een paar seconde kwam er nog 1 krijs en daarna viel hij even weg. We waren ons allebei dood verschrokken en zijn meteen gaan Google. We lazen dat het ind geen kwaad kan, maar ik hoop na mate hij ouder wordt het niet vaak gaat voorkomen. Ik had de tranen in mijn ogen van schrik en angst. Na een slechte start dacht ik dat we alles wel hadden gehad, maar helaas … Ik had ook gelezen dat je er zo weinig mogelijk aandacht aan moet geven, omdat de kans bestaat dat ie het vaker gaat doen. Ik moet zeggen dat dat niet zo makkelijk is. Je ziet je kunt gewoon blauw en paars worden en wegvallen. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten..

    • Reply babyisthenewblack 9 juli 2016 at 14:20

      Oh Claudia wat vreselijk naar! Het is ook echt niet makkelijk om rustig te blijven al sterkt de gedachte dat het geen kwaad kan mij enorm. Maar het blijft inderdaad heel akelig. Ik hoop dat het mee gaat vallen bij jullie zoontje. Het lijkt hier nu ook heel erg mee te vallen weer en ze groeien er sowieso overheen. Fijn dat je mijn blog hierover gevonden hebt en ik hoop dat het je toch wat heeft kunnen helpen en wellicht wat rust heeft kunnen geven. Succes en liefs.

      • Reply Connie 7 augustus 2016 at 20:14

        Deadly accurate answer. You’ve hit the buyllese!

  • Reply Lotte 13 juli 2016 at 21:19

    Interessant en goed geschreven artikel. Ik ben op jouw pagina terecht gekomen omdat ik probeerde te vinden wat het gedrag van mijn zoontje (6,5 maand) betekenen kan. Misschien hangt het met BHS samen? Wat hij doet is allerlei dingen heel stijf tegen z’n neus aangedrukt houden en dan begint hij te snuiven, hijgen en ook de adem in te houden. Met z’n beentjes trappelt hij dan heel heftig. Hij gebruikt knuffels, lapjes, mijn en zijn eigen shirt, eigenlijk alles wat ie te pakken kan krijgen en op z’n gezichtje blijft liggen. Daardoor leg ik meestal alleen kleinere of niet-textiele voorwerpen binnen zijn bereik. Uiteindelijk haalt ie het dan wel weer van z’n gezicht af en moet ie ook wel lachen. Hij is bepaald niet in paniek. Alleen snap ik dat gedrag echt niet. Het lijkt net of hij zichzelf probeert te stikken. En hij doet het voornamelijk op momenten dat hij moe is of ergens last van heeft, overprikkeld lijkt. Wie herkent dit?

  • Reply Pepper 9 augustus 2016 at 00:42

    Keep it coming, wriesrt, this is good stuff.

  • Reply Es 8 september 2016 at 19:51

    Hi! Wat een herkenbaar verhaal en goed om te lezen. Ons zoontje heeft het al sinds hij een maand is. In het begin had hij het ongeveer 3 à 4 x per dag! Extreem vaak dus. Wel heel kort maar heel erg naar om te zien. In het begin vond de huisarts het nog niet zo erg, maar toen ze op het CB het abnormaal gedrag vonden omdat hij het ook tijdens de prikjes kreeg zijn we meteen doorgestuurd. Tijdens een observatieopname in het ziekenhuis kwamen wij er bij toeval achter dat hij een beklemde liesbreuk had. Nadat hij daaraan geopereerd is en daar geen last meer van heeft, heeft hij de aanvalletjes nog circa 3 x per week, hij is nu 6 maanden. Bij pijn, schrik en geluiden die hij niet kent krijgt hij het snel. Al met al een moeilijke start voor ons mannetje en dat gaat ook ons niet altijd gemakkelijk af. Gelukkig worden de aanvalletjes steeds minder en voelt hij zich steeds comfortabeler lijkt het. Gelukkig maar!

  • Reply Esmee 11 november 2016 at 00:00

    Jemig wat een nachtmerrie zeg! Vandaag had mijn dochtertje het weer gehad:( ze is 20 maanden en blijf het eng vinden. Raak altijd jn paniek en ik weet niet wat ik moet doen. Athans ik weet het wel alleen als zo iets gebeurt blokkeer ikzelf.. maar na het lezen van jullie ervaringen en even in mijn hoofd stampen dat het niet schadelijk is heb ik nu een beetje rust gelukkig.

    Blijft erg eng echt waar krijg elke keer het gevoel dat ze gewoon dood gaat. Om mij heen niemand die het kent dat gaf mij het gevoel dat het toch mss ernstig was. Maar na lezen op inet weet ik nu hoe het in elkaar zit.

  • Reply Matthy 19 maart 2017 at 20:42

    Heb het net vandaag voor het eerst meegemaakt bij mijn kleindochter van net 1 jaar ben me echt rot geschrokken.
    Ik dacht die glipt zo uit mijn handen weg.
    Gelukkig kwam mijn zoon net in huis en hij had het laatst meegemaakt en wist dat we rustig moesten blijven.
    Hij stuurde me de link waarin je duidelijk schrijft over het hoe en wat.
    Stelt me toch wel gerust.

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge