In de media, kids, Moederschap, Persoonlijk

Deel jij je kind online?

25 mei 2016

Een paar weken geleden werd ik door een journalist van het NRC gebeld of ik mee wilde doen aan een interview over het online delen van je kind. Hij was bij mij terecht gekomen via een collega die mij volgt op Twitter en mijn blog. Eerst sloeg de angst mij wat om het hart omdat ik altijd erg bewust bezig ben met dit onderwerp en omdat ik er, heel eerlijk, ook al vanaf het begin dat Roos geboren is best mee worstel. Wat deel ik wel? Wat deel ik niet? Deel ik niet teveel en waarom deel ik eigenlijk?

Allemaal vragen die regelmatig door mijn hoofd spoken. Ik besloot na wat overpeinzingen om toch mee te werken aan het interview. De journalist die het stuk ging schrijven gaf aan dat ik voor publicatie zeker zelf aanpassingen mocht doorvoeren, mocht dat nodig zijn.

Bewust delen

Zo gezegd zo gedaan. Het interview was erg leuk, goed gesprek gehad en ik heb het idee dat ik mijn verhaal goed onder woorden heb weten te brengen. Ik wilde absoluut niet overkomen als een “moeke” die elke scheet van haar kind het wereldwijde web opslingert. Ik ben namelijk heel erg bewust van welke foto ik online zet en waarom. Ook plaats ik bewust bepaalde foto’s niet zoals naakt, foto’s waarbij Roos onder de etensresten zit of met een vieze luier. Dit zijn ook niet de foto’s die ik in een analoog album zou inplakken namelijk.

Na een aantal aanpassingen is het interview wel geworden zoals ik gehoopt had en kwam het gisteren eerst online, stond het daarna in de avondkrant van NRC Handelsblad en vanochtend in de versie van NRC Next. Tot nu toe krijg ik eigenlijk enkel hele fijne reacties. Vooral volgers van IG en Twitter gaven aan het een goed en leuk stuk te vinden en mij zeker niet te zien als iemand die excessief deelt. Gelukkig maar!

Wat gaat Roos hiervan vinden?

Dan blijft nog wel altijd de discussie bestaan of je er nou goed aan doet om je kind te delen met de wereld. Ik begrijp mensen die dit niet zien zitten ook weer heel goed maar ben toch te trots om het niet te doen. Bij elke foto die ik nu deel, en dat is niet overdreven maar écht zo, denk ik “hoe zou ik het vinden als mijn moeder exact zo’n foto van mij online zou hebben gedeeld met de wereld”. Dan kom ik vrijwel altijd tot de conclusie dat het een prachtige foto is, het mijn kind geweldig laat zien hoe zij is en je daar als moeder én later als kind alleen maar trots op kunt zijn. Ik denk wel regelmatig na over hoe het zou zijn als Roos groter is en bijvoorbeeld naar school gaat, maar daar heb ik ook wel weer een erg duidelijke mening over. Als Roos aangeeft last te ondervinden van haar (baby)foto’s die online staan en voor iedereen te zien, dan gaat de boel op slot óf nog rigoureuzer, ik verwijder ze allemaal. Haar mening gaat altijd voor, dat vind ik het meest belangrijk. Ik ben namelijk in de eerste plaats haar moeder.

Eigen identiteit

Het is nu nog allemaal vrij onschuldig qua identiteit die gevormd wordt door mijn toedoen. Ik zie dat net zo als met de kleding die ik voor Roos uitkies. Ze is zelf nog te jong om hier echt keuzes in te maken dus die maak ik voor haar. Misschien is ze uiteindelijk wel helemaal geen type om met sjaaltjes, een jurkje met strepen en weet ik wat rond te lopen. Toch maak ik nu de beslissing voor haar wat ze aankrijgt en daarmee dus indirect welke identiteit ik haar op dit moment meegeef. Ik probeer hierin natuurlijk heel erg naar mijn kind te kijken maar moet heel eerlijk zeggen dat dit gewoon is wat ik zelf mooi vind.

De discussie draagt aan dat kinderen nu al een identiteit wordt toegekend door wat hun ouders openbaar maken. Dat is wel zo maar doen we dit niet ook in het dagelijks leven? Leggen we niet allemaal op hoe we willen dan onze kinderen in de maatschappij functioneren? Als je zegt dat ik mijn kind een identiteit toeken door foto’s van haar te delen dan zal ik altijd zeggen dat dit in mijn ogen niet verschilt met de identiteit die ze buiten op straat heeft. Ik maak namelijk geen gestileerde foto’s van een kind dat ze eigenlijk niet is. Een goede fotograaf speelt in op het moment en houdt rekening met de persoon voor de camera. Dat probeer ik ook altijd te doen. Daarom vind ik persoonlijk de foto’s van Roos altijd zo leuk om te zien en om te delen, je ziet hoe ze is, wat ze doet en hoe ze dingen doet. Een echte Roos met hier en daar een uitgelichte kleur of een zwart/wit filter. Niet om te verdoezelen of om de waarheid te maskeren maar om het gehele plaatje een mooie feeling mee te geven.

Een ideaalplaatje creëren

De vraag of ik met mijn bewust gekozen foto’s geen ideaalbeeld creëer komt ook vaak voorbij. Volgens mij is dat zeker niet zo. Ik kan daar eigenlijk heel kort en krachtig over zijn: Ja, mijn kind poept en dat loopt ook wel eens langs haar broekspijp naar beneden. Nee, mijn kind eet niet altijd netjes en ja, ze is ook regelmatig van boven tot onder besmeurd met spaghetti. Die foto’s staan niet online want die foto’s zou ik ook niet in een analoog plakboek plakken. Ik creëer dus niet bewust een ideaalplaatje, ik laat bewust sommige foto’s weg omdat ik het niet nodig vind om mijn kind zo aan de wereld te tonen. Ik ga er gemakshalve gewoon vanuit dat jullie weldenkende zielen zijn die ook wel weten dat ik soms met mijn handen in het haar zit als Roos een week al haar eten tegen de wit gestucte muren omhoog smijt. Maar dat is misschien mijn naïviteit, sorry daarvoor.

Lastig vraagstuk

Ik blijf het dus zeker wel een lastig vraagstuk vinden en verklaar de mensen die hun kind absoluut NIET delen zeker niet voor gek. Ik begrijp ze wel en hoop dat zij mij ook begrijpen.

“Er is geen goed of fout in deze kwestie. Iedere ouder wil het beste voor zijn of haar kind en het een maakt de andere geen betere of slechtere ouder”

IMG_0001Het artikel kun je hier online lezen:

“Gaat die spuugfoto van je baby op Facebook te ver?”

Hij staat ook in het NRC Handelsblad van 23 mei 2016 én de NRC Next van 24 mei 2016.

 

 

 

Aanstaande vrijdag praat ik over dit onderwerp door in het radioprogramma van Eric Corton en Willemijn Veenhoven, De nieuws BV. Tussen 12 en 13 schuif ik bij hen aan tafel om met anderen over dit onderwerp door te praten. Er zullen voor- en tegenstanders van online delen aanschuiven dus dit zal een interessant gesprek worden.

Hoe denk jij over dit onderwerp? Ik hoor het heel graag!

You Might Also Like

18 Comments

  • Reply Ellen 25 mei 2016 at 16:05

    Mooi artikel, ik las het gisteren. Blijft denk ik een lastige keuze voor iedereen. Maar iedereen moet natuurlijk gewoon lekker doen waar hij/zij zich zelf prettig bij voelt!

    • Reply babyisthenewblack 25 mei 2016 at 16:10

      Thanks Ellen, helemaal mee eens. lastig maar voor iedereen ook zo persoonlijk. Dank voor je reactie!

  • Reply Marike 25 mei 2016 at 16:05

    Ik vind het ook nog steeds een lastige kwestie… De eerste maand van Javian’s leven deelde we nog foto’s van hem, daarna tot aan zijn eerste verjaardag geen foto’s met zijn gezicht omdat het toch niet helemaal lekker voelde. Inmiddels deel ik wel weer gewoon foto’s met zijn gezicht, maar ik maak ook alleen maar foto’s van hem zoals hij is. Ik vraag hem ook nooit te poseren of te lachen, simpelweg omdat dat gewoon niet werkt met peuter 😉 Daarnaast zegt hij gewoon ‘niet foto maken’ als hij niet wilt en daar luister ik dan ook naar. Op zich voelen we daar ons allemaal prima bij, maar als ik dan weer eens mee krijg dat er vreemde dingen gebeurt lijken te zijn met foto’s van iemand die ik volg, twijfel ik toch weer en ben ik weer wat terughoudender… Wel block ik wel eens iemand die mij gaat volgen op bijvoorbeeld Instagram als ik twijfel over zijn/haar intenties om mij te volgen.
    Marike onlangs geplaatst…Ultiem comfortfood: pasta met rucola en spekjesMy Profile

    • Reply babyisthenewblack 25 mei 2016 at 16:12

      Ik sta er echt precies zo in als jij dus Marike. Had bij jou ook al wel aangevoeld dat je ermee worstelt. Ik doe exact dat wat jij zegt ook, controleren wie mij gaat volgen door zijn of haar profiel grondig te bestuderen en hoewel dat ook niet alles zegt denk ik er toch een beetje een beeld van te kunnen scheppen. Heb ook al meerdere account geblokt inderdaad. Het blijft heel erg lastig, wel goed dat Jaaf zo goed aangeeft als hij niet op de foto wil. Bedankt voor je fijne reactie! XX

  • Reply Nicole 25 mei 2016 at 16:25

    Ik worstel hier ook mee. Heb toevallig van de week een soortgelijk artikel geschreven. Ik vind het lastig. Ik deel nu nog maar heel beperkt foto’s van hem. Uiteraard niet naakt, ziek of dergelijke. Ook ik ben te trots om hem helemaal nooit te laten zien.

    • Reply babyisthenewblack 25 mei 2016 at 16:29

      Oh ik had hem bij jou nog niet gelezen Nicole, zal straks eens even kijken. Lastig blijft het inderdaad, ik vind het ook weer hartstikke leuk om bij anderen te zien hoe de kindjes opgroeien. Thanks voor je reactie.

  • Reply Angela - Mama met passie 25 mei 2016 at 16:47

    Wat een goed stuk zeg! Zowel hier online als in het krantenartikel. Ik vind het ook erg lastig, maar ben te trots om het niet te delen. Naomi is nu 1 jaar, maar net als jij ben ik van mening dat ik er mee stop, het delen van foto’s, als zij aangeeft dit niet te willen.
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Mama vertelt: Wilma, mama van YarahMy Profile

    • Reply babyisthenewblack 3 juni 2016 at 23:06

      Thanks voor je reactie. Ja lastig is het he, zeker omdat je inderdaad gewoon heel erg trots bent. Ik heb dat ook.

  • Reply Marlies 25 mei 2016 at 16:48

    Ik zou ze zo graag weer eens live willen zien in plaats van alleen maar een foto ❤

  • Reply Ineke 26 mei 2016 at 10:10

    Mooi artikel het zet je aan het denken.

    • Reply babyisthenewblack 3 juni 2016 at 23:11

      Dank! Dat is ook zeker de bedoeling.

    • Reply Tish 8 augustus 2016 at 23:30

      I could watch Scndihler’s List and still be happy after reading this.

  • Reply Stephanie 26 mei 2016 at 15:20

    Helemaal mee eens! Dit is hoe ik het ook zou uitleggen als mensen hier in de toekomst naar vragen bij mij. Ik heb nog geen kinderen, maar hier al wel eerder over na gedacht als fotograaf.

  • Reply Vlijtig Liesje 27 mei 2016 at 13:44

    Ik denk dat het inderdaad belangrijk is je ervan bewust te zijn dat je bezig bent met de digitale identiteit van je kind en daarom ook over de toekomst moet nadenken.

  • Reply Sonja 31 mei 2016 at 22:48

    Mooi en zeker iets waar ik ook mee worstel, zoals vermoedelijk iedere “mommyblogger”. Zolang je bij elke blog en foto goed nadenkt, lijkt het me geen ‘probleem’
    Sonja onlangs geplaatst…Recap; the weddingMy Profile

  • Reply Maris Maria Renne 5 juli 2016 at 17:44

    Yes! Ik denk er precies hetzelfde over 🙂 En dit is dus ook de voornaamste reden waarom mijn zoon (10 jaar) niet vaak in beeld komt op mijn blog, in tegenstelling tot mijn dochter van nu 1 jaar.

    • Reply babyisthenewblack 8 juli 2016 at 16:57

      Thanks voor je reactie Maris. Hele goede keus denk ik ja, zodra ze zelf kunnen beslissen gaat dat gewoon voor.

  • Reply Ice 8 augustus 2016 at 17:45

    Umm, are you really just giving this info out for nohting?

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge