Moederschap, Persoonlijk

Een week niet vloeken? Dat is verdomme niet te doen!

9 juli 2016

Een kind van ruim anderhalf heb ik. BIJNA TWEE. Ik merk ineens aan alles dat het baby er helemaal vanaf is. Natuurlijk is dat al een hele poos maar sinds ze echt verstaanbare woorden begint te produceren is het écht een kindje. Praten doet ze al heel lang, maar Russisch. Hele gesprekken tegen haar poppen, al bellend met een afstandsbediening aan haar oor of in liedjesvorm tegen Woezel en Pip op tv.

Maar nu dus echte woorden zoals “kaasje”, “banaan”, “pakken”, “poesje” en “tietje”. Zo trots op dit rijtje vooral op de laatste twee. Ze zegt er nog wel een aantal maar vooral kaasje en tietje zijn populair. Enorm zuivelgericht dat kind. Ze begint nu ook zinnen te zeggen en dat is naast heel knap ook gewoon verrekte handig.

Dan volgt nu mijn punt: het nageslacht zegt alles na. Alles. Of ze doet een poging. Dat zorgde ervoor dat ik ging nadenken over de dingen die ik elke dag de ether in slinger. Hoeveel of hoe vaak vloek ik eigenlijk? Ik heb geen zin in een kind dat straks op de opvang de hele dag tietje, kut, shit en verdomme roept. Ik nam de proef op de som en zou een week niet meer vloeken!

Hoe mij dat is vergaan? Lees verdomme maar snel even verder.

Maandag.

De dag begint langzaam met meerdere koppen koffie, een ronkend manspersoon nog in bed en een dreumes die wat rondscharrelt met haar pop, een lege shampofles en een korstje brood. Ik besluit een zak krentenbollen open te trekken maar pak met mijn slaaphoofd middenin een donsje van schimmel. SHIT! Oh ja Fuck, ik zou een week niet vloeken. Nou dat is dan verdomme mooi mislukt en goed ook in het eerste uur dat mijn maandag oud is.

Ik moet mezelf even bij elkaar rapen en streng toespreken. Het is net als diëten, als je iets niet mag, dan ga je er een moord voor doen het toch te krijgen. Volgens mij werkt dat met vloeken net zo. Ik heb het idee dat ik normaliter niet zo heel veel vloek maar dat de scheldwoorden nu mijn hele hersenpan overnemen júist omdat ik het wil vermijden. Beetje de roze olifant in de kamer zeg maar.

De rest van de dag valt er nog een aantal keer een “shit”, “verdomme” en een verdwaalde “kak”. Hoewel de strekking van de woorden dat wel zou doen vermoeden, had dit verder niets met uitwerpselen van deze of gene te maken.

Dinsdag

Ik fiets naar het zwembad met kind voorop en enorme tas achterop. Het niet vloeken zit nog niet echt in mijn systeem want ik heb al zeker 26 keer “shit” geroepen vanochtend. Zo morste ik hete koffie over mijn grote teen, gooide Roos twee keer een beker drinken over het toch al meest smerige tapijt ooit en kon ik mijn lievelingsonderbroek nergens vinden. Vooral dat laatste maakt mij echt ziedend. Uiteindelijk geen onderbroek gevonden, het tapijt lekker aan de lucht laten drogen en met een blaar op mijn teen richting chloorbad. GOEDEMORGEN!

“Oh die drol? Nee die hing daar al…”

Onderweg bedenk ik al zeker 4 dingen die ik vergeten ben in de tas te stoppen waaronder een zwemluier en de zwemvleugels. Het niet bijhebben van de zwemluier resulteert vervolgens in een gekke zwevende drol in het zwembad die voor een luide “kut” zorgt en waar ik vervolgens enorm hard bij uit de buurt probeer te zwemmen. “Oh jullie gaan even in de kring liedjes zingen? Ja, ik moet echt even heel feng shui aan de rechterkant van de kring nu want mijn aura wordt helemaal naar op links. Oh die drol? Nee die hing daar al…”

Woensdag

Een werkdag vandaag. “Easy peasy” denk ik meteen. Er is geen kind dus er mag gevloekt. WRONG! Ik heb met mezelf afgesproken dat ik een week niet zou vloeken omwille van mijn kind maar ook omdat ik het geautomatiseerde vloeken wat wil terugdringen. Dus ook zonder kind mag er niet gevloekt worden, om de verslaving uit te bannen zullen we maar zeggen.

En dat ik geen kind om me heen heb wil niet zeggen dat er geen reden tot vloeken is. Want mijn inner kluns lijkt het gedrag van bekers omstoten en boterhammen met pindakaas met de smeerkant naar beneden op de grond laten vallen gewoon over te nemen van mijn nageslacht.

Daarnaast kunnen volwassenen er ook wat van om mij aan het vloeken te krijgen. Ik werk wat mails weg en word her en der in de aanhef aangesproken met een verkeerde naam. Nou kan dat sporadisch een keer gebeuren (eigenlijk gewoon niet maar ok) dus een keer wil ik best door de vingers zien. Maar na de vijfde mail met “Hallo Wendy, we zouden je graag een voorstel doen voor een samenwerking” klim ik in mijn spreekwoordelijke pen en schrijf ik een nare mail terug. Sorry pr-mevrouw, je bent de klos! Ik gebruik heel misschien wat woorden die ik niet had moeten gebruiken maar dat is toch weer net als diëten, als iets niet mag dan kun je het bijna niet onderdrukken.

Verder schiet er nog een aantal maal door mijn hoofd dat als het IN mijn hoofd gebeurt, het dus niet écht vloeken is. Ok Suus, is goed.

Donderdag

Vandaag wederom een werkdag op de planning. Ik werk standaard de woensdag en de donderdag want dan is Roos naar het kinderdagverblijf. Daarnaast werk ik losse flodders tussen slaapjes door maar afspraken en dergelijke plan ik altijd op deze twee dagen. Zo ook vandaag en hoewel ik zin heb in deze dag, weet ik nu al dat ik binnen een half uur dat ik de deur uit stap gigantisch ga falen in mijn ‘niet vloeken uitdaging’. Ik ga namelijk naar Amsterdam vandaag. Amsterdam ligt niet direct naast de deur en ik heb geen auto. Ik zal mij dus zoals altijd met het openbaar vervoer richting de grote stad moeten begeven en dat is garantie voor vloeksucces!

“Op het station word ik bijna omver gelopen door een glutenvrije #fitgirl met een low fat, non carb,  sugar free, no cafeïne, non fat whipped cream soja latte die me gehaast een “sorry ik heb haast, de sportschool gaat bijna open joe #besteversievanjezelf” toewerpt”

Op het station word ik bijna omver gelopen door een glutenvrije #fitgirl met een low fat, non carb,  sugar free, no cafeïne, non fat whipped cream soja latte die me gehaast een “sorry ik heb haast, de sportschool gaat bijna open joe #besteversievanjezelf” toewerpt en er heeft al een natte hond tegen me op staan rijen in de bus. Ik tel tot tien of misschien wel tot 348 en probeer mezelf in te houden. IK BEN BREDA NOG NIET EENS UIT!

De rest van de dag worden dingen echt niet veel beter en kan ik deze non-vloek dag van deze week eigenlijk wel als verloren beschouwen. Ik probeer mezelf nog te vertellen dat het misschien niet heel erg is dat dit niet gelukt is vandaag want ik heb toch in ieder geval niet gevloekt in het bijzijn van mijn kind. Maar eigenlijk voelt het als falen.

Vrijdag

Een nieuwe dag en ik zet door. Ik denk vooral omdat de zon schijnt, dan gaan dingen toch meestal veel makkelijker in mijn beleving. Ik besluit dat het een fijne dag is om naar de kinderboerderij te gaan. Roos vindt dat fantastisch en in plaats van vloeken kunnen we wellicht alle dieren benoemen die we tegenkomen. Vindt zij te gek, ik zie daarin geen kans om per ongeluk te vloeken…toch?

Eenmaal op de fiets denk ik nog “kind wat zie je er leuk uit met je nieuwe jas en je toffe schoenen” tot ik bij de kinderboerderij aankom en me echt als een enorm stadsmens gedraag door heel verbaasd te zijn over het grote aantal modderpoelen en het overweldigend aantal poep dat echt overal lijkt te zijn. Ik kom vaker op de kinderboerderij hoor, maar heb toch het idee dat men speciaal voor mij, wetende van mijn non-vloek-week, extra dotten poep en modder strategisch hebben weggelegd. We zijn er nog geen 5 minuten of mevrouw heeft al 4 geitenkeutels gegeten en is 15 keer in de ganzenkak gaan zitten. EN DAT IS VIES HE, GANZENKAK!!! Man man man.

Ik probeer wel wat gevloek te onderdrukken maar over de gehele middag genomen ontsnappen mij er toch een aantal…

Zaterdag

Het is weekend en dan is er altijd wel érgens een FoodtruckFestival tegenwoordig dus daar gaan we op af. De hele dag eten en drinken. MIJ HOOR JE NIET KLAGEN. En dus ook niet nauwelijks vloeken.

Zondag

De laatste dag van deze uitdaging. Als ik erop terugkijk heb ik het gewoon bedroevend slecht gedaan. Ik vloek echt teveel en te vaak. Ik heb Roos zelfs een keer “kut” horen zeggen deze week. Dat was de eerste keer en ik moest er natuurijk veel te hard om lachen maar jemig, dit kan niet hoor. Deze week heeft gezorgd voor bewustwording en ondanks dat het als enorm falen voelt, is dat wel gewonnen. Ik ben bewust van het feit dat ik vaak vloek en hoewel ik het redelijk onschuldige termen vind (veel shit, maar ook kut, kak en verdomme) moet ik echt gaan proberen dit te minderen. Ik weet nog niet precies hoe ik dat ga aanpakken want ik wil mezelf niet teveel veranderen voor mijn kind. Van veel dingen denk ik steeds dat het allemaal wel los zal lopen en ik heb bijvoorbeeld geen zin om een moeder te worden die steeds “SJIPS” zegt. Dan heb ik liever dat ze gewone grote-mensen-scheldwoorden gebruikt in plaats van dat glutenvrije gezever. (sorry voor de glutenvrije mensen onder ons, ik vind glutenvrij gewoon een heel grappig synoniem voor suffe mensen. Als je dat niet bent maar wel glutenvrij eet, voel je dan vooral niet aangesproken. Ok, groetjes)

We gaan zien hoe dit zich in de toekomst gaat ontwikkelen. Ze mag van mij prima schelden en onder scheldwoorden kom je toch niet uit. Schelden is nodig en fijn en heerlijk af en toe. Als ze maar geen ziektes gaat gebruiken om zichzelf uit te drukken. Dan vind ik het allemaal prima.

 

You Might Also Like

26 Comments

  • Reply Ellen 9 juli 2016 at 13:30

    Hahahaha, sorry, maar echt heel hilarisch 🙂

    • Reply babyisthenewblack 9 juli 2016 at 14:21

      Hahaha Ellen, dank!! X

    • Reply Loree 8 augustus 2016 at 21:08

      Keep it coming, wrsiret, this is good stuff.

  • Reply Martine 9 juli 2016 at 17:15

    Whoehahaha, wat heerlijk dat mijn leed ook andermans leed is! Niet vloeken is NIET te doen. Hier twee beschaafde dames die er hooguit wel eens een shitje uitgooien maar die derde he… Die roept in het schattige kleuterklasje exact hetzelfde als ik als ik mijn cappuccino om mik!

    • Reply Hank 8 augustus 2016 at 13:41

      i didnt applied for ipta, so….wish u luck =)as what i know, asasi for bumi sahaja, n non bumi can oni get diploma i th2k.&#8i30;ntak sure la….so i din applied for ipta..

  • Reply Martina 9 juli 2016 at 17:15

    Hahahaha vreselijk herkenbaar!
    Martina onlangs geplaatst…27 Juni 2016 – Review Gazelle heavy duty T7My Profile

  • Reply Rob 9 juli 2016 at 17:22

    Je doet het op jouw manier. En dat is fantastisch om te zien. Groeten van beitjes Rob -X-

    • Reply Jayden 8 augustus 2016 at 03:40

      A piece of erduition unlike any other!

  • Reply shirley 9 juli 2016 at 18:13

    Skyler roept ook weleens shit of tut… Gelukkig is de K nog te moeilijk en kunnen we zeggen ‘oh, je wilt je tut?’ :’)

  • Reply Corien 9 juli 2016 at 19:20

    De mijne praat nog (steeds) maar nul, dus ik denk steeds dat ik nog wel even de tijd heb om het af te leren… Misschien toch vast beginnen?

    • Reply Kourtney 8 augustus 2016 at 18:16

      My ovaries definitely hurt after seeing these beautiful images. But they quickly resumed to normal when I remembered that I’m not as pretty as this Mama, pregnant!! I would like to know where she bought her dress th?u!ho!!!gn

  • Reply Judith 10 juli 2016 at 09:11

    😂 heel herkenbaar dit… Na dit gelezen te hebben glij ik uit en er volgt een keiharde KUT door de ruimte oeps… Op normale dagen heb ik me aan geleerd keihard K (KAAAA) te zeggen heel deuzig maar mijn kids zeggen elke keer ohhh Kut mag je niet zeggen toch… Huhuh…

    De ergste keer was toch wel toen ik stage liep op een streng protestants christelijke school en een nietmachine op mijn teen liet vallen… Het had zo opgelucht om keihard GVD te roepen maar de stagebeleider keek me al zo aan… Dat het een Ah dit doet echt pijn, werd… Totaal niet lading dekkend…

    Ach ja ik probeer er elke dag een beetje op te letten… En wat er uit floept daar verontschuldig ik me dan maar voor 😅

  • Reply Nicole 10 juli 2016 at 10:29

    Hahah heerlijk dit weer. Ik denk dat met woorden zoals ‘shit’ enzo weinig mis is. Wel word ik heel kwaad als mensen schelden met ‘kanker’, omdat ik zelf mijn moeder aan die ziekte heb verloren. Zelf gebruik ik ook wel scheldwoorden zoals shit en dergelijke. Maar vloeken in de zin van godverdomme enzo heb ik mezelf afgeleerd toen ik bevriend raakte met een zeer christelijk meisje. Ondanks dat ik zelf de grootste atheïst ben die er bestaat, wil ik haar niet voor het hoofd stoten.

  • Reply Jacqueline 10 juli 2016 at 20:17

    Oh, dat zijn nog best milde vloeken, die schieten er bij mij ook weleens uit. Maar niet zo vaak meer, dat inhouden waar je kind bij is went wel. En sommige glutenvrije scheldwoorden kunnen ook best opluchten. Of een goed alternatief is om alleen te schelden als je niet in de buurt van kinderen bent. Ik vind het heerlijk om op mijn scooter door Rotterdam te crossen en iedereen die zich niet fatsoenlijk aan de verkeersregels houdt voor flapdrol of sufferd uit te maken, haha!
    Jacqueline onlangs geplaatst…Terugblik schooljaar 2015 – 2016My Profile

    • Reply Lina 8 augustus 2016 at 20:41

      A plislengay rational answer. Good to hear from you.

  • Reply Stephanie 10 juli 2016 at 21:53

    Ik heb het ook geprobeerd, dat hele ‘niet vloeken waar je kind bij is’ #superfail dus nu richt ik me er gewoon op dat vloeken best goed is. Een uitlaatklep. Maar dat je wel moet oppassen met wat je vloekt. Geen ziektes of discriminerende shit dus. Ik kan heel goed leven met deze zelfopgelegde regel 🙂

  • Reply yvonne 10 juli 2016 at 23:11

    Whahaha! ik kwam niet meer bij tijdens het lezen. GVD is bij mij Godfried van Bouillion geworden en shit idd sjips. En kut is Kwalitatief Uitermate Teleurstellend. Of Ka U Tee. En kak moet gewoon kunnen vind ik. Soms een hele lange KAAAAK maar t lucht wel op. Vooral Godfried.

  • Reply Roos 11 juli 2016 at 08:34

    Hier een peuter die regelmatig GVD roept, waar ik dan heel subtiel ‘gatverdamme’ van maak. Maar ‘shit’ of ‘verdomme’ vliegen er hier ook regelmatig wel uit… zolang het idd geen ziektes of discriminerende dingen zijn moet een beetje schelden kunnen. Heb trouwens echt met tranen over mn wangen van het lachen je week doorgelezen. Heerlijk wijf ben je toch!
    Roos onlangs geplaatst…Studerende, werkende mama.My Profile

  • Reply Cindy 11 juli 2016 at 11:22

    Haha!! Ons neefje van (nu 3, toen 2) heeft ook wel eens gezegd: “Opa godver” omdat zijn opa (en de opa van mijn zoon) heel vaak “godver” zei. Heeft ie direct afgeleerd. Zowel neefje als opa.
    Cindy onlangs geplaatst…Sunshine memories – FoodtruckfestivalMy Profile

  • Reply Kimberley 12 juli 2016 at 11:24

    Zo blijkt maar weer waar een Foodtruck Festival al niet goed voor is.

  • Reply Margot 12 juli 2016 at 14:11

    Haha! O hoe herkenbaar! Ik ga het je niet nadoen, een week. Maar ik moet wel nodig iets nieuws vinden om uit te roepen als ik mijn teen stoot. Sjips vind ik ook mutsig, maar iedere keer ‘kuut’ horen echoën is ook niet echt wenselijk. 😉

    • Reply Tawny 7 augustus 2016 at 18:25

      It’s good to get a fresh way of lonoikg at it.

  • Reply Linda 17 juli 2016 at 22:09

    Oh ja, zeer herkenbaar. Ik wist dat ik gefaald had op dit vlak toen ik moest stoppen voor een lossende vrachtwagen en een tweejarig monsterstemmetje van de achterbank riep: “Nee vrachtauto! Niet doen, godverdomme. Ga weg!” Tsja.
    Linda onlangs geplaatst…Een peuter, een fiets en een ongeluk (1)My Profile

  • Reply Millicent 8 augustus 2016 at 16:27

    This has made my day. I wish all poisntgs were this good.

  • Reply Vina 8 augustus 2016 at 16:45

    Szia Klaum,nem túl sok idÅ‘m van, ezért gyors és fájdalommentes leszek XDIMÁDTAM! nagyon!annyira együtt éreztem Clauval, mert rettentÅ‘en hiányzik neki Rob, és most még az álmok sincsenek, melyben ta¡anlkozhÃtnálak.nagyon szépen fogalmaztál, szépen átjöttek az érzések :)természetesen nagyon várom a folytatást!Puszi,ZoÉ

  • Reply Sascia 21 mei 2017 at 21:17

    Hahaha, hardop gelachen. Mega-laat met je stukken lezen, maar ze worden er niet minder leuk op. Lekker stijltje! Liefs

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge